Na 15 jaar in de financiële sector kan ik wel zeggen dat ik best goed was in wat ik deed. Maar wat ik me het meest herinner uit die tijd is hoe het voelde om te werken in een omgeving waarin veel aandacht was voor resultaten en deadlines, maar veel minder voor hoe mensen met elkaar omgingen. Aannames werden gedaan zonder echte vragen te stellen, blikken uitgewisseld en met ogen gerold als die ene collega weer aan het woord was. Aan het einde van een overleg lagen er geen concrete afspraken, of wel maar sommige collega's trokken dan alsnog hun eigen plan. De inhoud werd uitvoerig besproken, maar het gesprek over de samenwerking bleef uit. Ondertussen voelde ik me gespannen, nam het mee naar huis, sliep slechter en werd een steeds minder leuke versie van mezelf. Totdat ik tijdens onze huwelijksreis in Australië ziek werd en in het ziekenhuis belandde met onduidelijke ontstekingen in mijn buik. Terug in Nederland bleek er medisch gezien gelukkig niets aan de hand. De conclusie was duidelijk: mijn lijf smeekte me om het anders te gaan doen.

En dat deed ik. In de periode daarna volgde ik een opleiding tot (team)trainer en tijdens mijn eerste proeftraining met vrienden en oud-collega’s viel alles op z’n plek. Want ik zag wat er gebeurde als mensen meer inzicht kregen in zichzelf en in elkaar. Hoe ze elkaars gedrag konden plaatsen, zich konden verbinden en hoe aandacht voor elkaar de communicatie en samenwerking oprecht prettig maakte. Voor het eerst in lange tijd was ik weer blij en voelde ik me trots over wat ik deed. Het klopte weer.

Veel teams werken hard, maar behalen toch niet de resultaten die ze zouden kúnnen halen. De kennis en ambitie zijn er, maar de communicatie en samenwerking onderling klopt niet. Er wordt veel gepraat over de inhoud, deadlines, voortgang en de resultaten zelf, maar veel minder over hoe mensen daar met elkaar over praten. Terwijl daar toch echt de sleutel tot succes ligt! Want zodra mensen elkaar beter begrijpen, makkelijker verbinden en met meer aandacht voor elkaar samenwerken, dan volgen de resultaten vanzelf.

Als je me zou kennen zou je weten dat ik:

• maar een groep hoef in te stappen en ik het vaak meteen aanvoel als er iets speelt wat niet besproken wordt.
• op een racemotor rijd, maar ondertussen zit mee te blèren met popmuziek uit de 90’s en 00’s die via bluetooth in mijn helm klinkt.
• nog vaak iets print zodat ik de tekst kan arceren of doorstrepen en aantekeningen kan maken.
• van binnen echt razend word als ik mensen hoor smakken tijdens het eten, vooral in de trein.
• zielsgelukkig word van een strandvakantie, maar het graag afwissel met een hike of excursie en lekkere cocktails.
• ik net een vloekende rijinstructeur lijk zodra ik weer eens mijn geduld verlies in het verkeer.